Voor mijn puber dochter is het 1D, voor mij was het “Doe maar!

Terwijl mijn puber dochter dweept met haar geweldige BoyBand “One Direction”, en zichzelf een doel heeft gesteld om geld bij elkaar te werken voor een concert in Liverpool. Denk ik terug aan de tijd toen ik haar leeftijd had.

Ik was 12 jaar toen “Doe Maar”echt bekend werd. Al snel waren ze de helden van Nederland. Ik dweepte alleen niet met ze als persoon, maar was een reuze fan van de band. Boven op mijn zolderkamer, galde de muziek van Doe Maar en natuurlijk mijn stem, die dacht goed te kunnen zingen op de teksten van Doe Maar. In werkelijkheid was het waarschijnlijk een oorverdovend geschreeuw, die een tekst probeerde te laten weerklinken.

 Tijdens Pinkpop zag ik Doe Maar voor het eerst in het echt. Ik mocht met de buren mee. Toen ik 13 werd, kreeg ik van die buurvrouw een uitnodiging om naar een echt concert van Doe Maar te gaan. Nou dat werd een ervaring die ik nooit vergeten ben.

Het concert. De buuf en ik hadden geluk, we waren vroeg. Toen de deur van de feesttent open werd gedaan, rende iedereen als een gek naar binnen toe. Plots stond ik vooraan, geweldig dacht ik. Want anders had ik net zo goed thuis bij de tv kunnen blijven. Van het concert zelf heb ik niet zoveel meegekregen. Al voor het concert, bevond ik mezelf tussen een gillende massa. Van achteren werd er enorm naar voren geduwd, met alle kracht plaatste ik mijn armen tussen mijn lijf en de dranghekken.

Erg verbaasd nam ik dit stilletjes in me op. Maar toen Hennie, even om het hoekje de zaal in keek, was het hek van de dam. Achter mij viel een meisje flauw, die vervolgens over mijn hoofd heen werd doorgegeven aan de EHBO, die tussen de dranghekken en het podium geparkeerd stonden. Naast mij vielen meisjes flauw..eigenlijk ging het zo maar door. Met regelmaat van de klok, werd je bedolven onder een straal water van de brandweerslang en emmers water werden over ons gegooid. Ergens in de verte hoorde ik Doe Maar spelen. Ik voelde de plankenvloer op het ritme van de muziek meedeinen. En hoewel ik vooraan stond, leek het boven mijn hoofd wel een afvoer plaats van gillende keukenmeiden – ik was nogal  klein en waarschijnlijk veroorzaakte dat een gat in de menigte als doorgeef luik-

Geheel nat van al dat water vond ik de buuf na afloop terug, en op haar vraag hoe ik het had gevonden, kon ik geheel naar waarheid zeggen: Krankzinnig! Van het concert zelf had ik weinig mee gekregen. Maar ach, ik was er wel bij!

Vanavond is Doe Maar er weer helemaal klaar voor.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s