Berichtgeving van Reallifestorm

De blog Reallifestorm zal zich nog enkel alleen nog bezig houden met mijn ongezouten kijk op de politiek.

Persoonlijke verhalen, geschreven om moed in te praten voor lotgenoten, zullen binnenkort verschijnen in een boekvorm in een anonieme blog, die slechts door mij uitgenodigde mensen, te lezen zal zijn. Dit uit veiligheidsoverwegingen voor mij en mijn kinderen.

Echter ben ik niet van plan om monddood gemaakt te worden, die tijd is voorbij. Tevens zal ook deze nieuwe blog een positieve kijk geven op Bureau Jeugdzorg en Politie. Want ook dat mag wel eens gezegd worden..Dweilen met de kraan open, de regels waaraan ze gebonden zijn. In 2015 zal alles moeten veranderen, maar dan zal een belangrijk systeem ook moeten veranderen..

Iemand kan je alleen je zelfrespect afnemen als je het hem geeft

 

Jeugdzorg naar de gemeenten toe?

Er moet nog heel veel gebeuren voordat dit kan ! 

Nadat dat ik het concept wetsvoorstel heb gelezen zie ik toch veel problemen die juist veel aandacht vereisen voor het goede slagen van dit concept. Natuurlijk lag dit voorstel al klaar voor dat de Commissie Samson met haar bevindingen kwam. Maar nogmaals moet dit geen verrassing zijn geweest voor de insiders. Ouders hebben namelijk al zo vaak genoeg aangegeven. Precies daar ligt ook het grootste knelpunt, ouders worden en werden niet gehoord.

In dit gesprek  spreekt Nine Kooiman tweede kamerlid SP met Jan Marijnissen over de conclusie van het Samson rapport, op een gegeven moment in het gesprek : ” Er is een cultuur gekomen waar we een dader willen aanwijzen. 

De weggelaten stukken uit het rapport Samson deze kunt u hier  terugvinden.

Er is een cultuur gekomen waar we een dader willen aanwijzen…..Dit klopt want slachtoffers willen inderdaad dat de daders gestraft worden. Echter deze cultuur wordt in hysterische vorm hooggehouden door Bureau Jeugd Zorg zelf!

Ouders worden met de regelmaat van de klok vals beschuldigt en krijgen binnen de kortste keren een OTS en de kinderen worden zonder aantoonbare reden met spoed uit huis geplaatst. Door slechte management die niets met ouders en kinderen te maken hebben, wordt er op de gezinsvoogden en eerste lijn jeugdwerkers zoveel druk opgelegd om dossiers kloppend te maken. Maar dan vraag je je wel af, welke hulpverleners werken er, die met deze praktijken akkoord gaan. Immers zij zouden voor het kind en zijn gezin er moeten staan en niet wegens geld en tijdgebrek dan maar de ouders, als schuldige aanwijzen.  Zover ik weet, leven we nog in een rechtstaat en je zult toch degelijk met bewijsvoering moeten aankomen alvorens schuldig verklaard te worden. Eigen interpretaties van jeugd hulpverleners in rapportages is dus niet gewenst en men moet zich bezig houden met feiten. Een uithuisplaatsing is voor een kind altijd erg traumatisch..laat staan als het kind het thuis gewoon goed heeft en ouders ten onrechte beschuldigt worden, op deze wijze een UHP te doen is zo desastreus voor kind en ouders. Nine Kooiman heeft hierin dus gelijk.

Maar laat ik hierbij wel duidelijk zijn dat er ook veel terechte UHP zijn, alleen de afwerking en hulp laat dan weer te wensen over. Net als er velen goede hulpverleners zijn, zijn er ook velen rotte appels. Maar deze rotte appels kunnen een gezin, maar vooral het kind, kapot maken. Daarom zitten er dus veel verkeerde mensen op de hele verkeerde plaatsen ten koste van de kinderen en de goede hulpverleners.

Op weg naar de gemeenten toe!

Vanuit het conceptwetsvoorstel jeugdwet gaan de gemeenten vooral veel verantwoordelijkheden krijgen maar weinig zeggenschap over nu net het meest cruciale punt, namelijk de afhandeling van de kinderbeschermingsmaatregel. Die valt weer onder de RvdK.  Hier voorzie ik eigenlijk al gelijk enorme problemen, de staat van dienst van de RvdK is helaas niet zo best. Daarbij kun je de gemeenten niet allerlei verantwoordelijkheden geven als dit door hen ook niet afgehandeld kan worden.

Het beste is als het hele jeugdzorg systeem hervormd wordt, maar dan ook drastisch!

En werken volgens het protocol Wij doen aan waarheidsvinding voor kind en gezin!

Schaf de Rvdk af.

De gemeenten moeten in dit nieuwe systeem echt aan waarheidsvinding gaan doen, dit is een pre om ouders met opvoedkundige vragen, nog naar een CJG te krijgen. Inplaats van de RvdK kan de gemeenten zelf een team samenstellen die dossiers gaan controleren naar waarheidsvinding. Ook zal zo’n team kritisch moeten bekijken of alle hulp ook daadwerkelijk is aangeboden voor het gezin, alvorens over te gaan op een beschermingsmaatregel. Een team kan bestaan uit een raadsmedewerkers, deskundige van het oudernetwerk, kinderpsycholoog/gedragsdeskundige, een politiefunctionaris uit de wijk van het gezin, en uiteindelijk kan de aanvraag juridisch gecontroleerd worden door een jurist. Afhankelijk van de grote van de gemeente kun je er meerdere vaste teams erop zetten.

Valse meldingen

 ( komt niet in het stuk voor) zijn een grote kostenpost, zowel in het huidige systeem en dat zal ook in het nieuwe systeem zo zijn. Het kost veel tijd om de waarheid te ontrafelen. Maak een wet die het mogelijk maakt om de melder van valse melding financieel aansprakelijk te stellen voor de gemaakte kosten. Zeg dit ook bij elke melding, Wij doen aan waarheidsvinding en mocht blijken dat u een valse melding heeft gemaakt dan zullen de gemaakte kosten op u verhaald worden. Dit voorkomt onnodige UHP en OTS en veel kinderleed, maar ook zullen melders gedwongen worden om na te denken met welke motivatie ze deze melding doen, afgunst, jaloezie, wraakzucht, familieruzie, burenruzie en ex- partners zullen hierdoor voor een groot deel gestopt worden. Immers gaat het vaak om ouders of een ouder te pakken maar wel ten koste van het kind! Nog een voordeel: De hulpverlener zal meer tijd kunnen investeren naar waarheidsvinding, immers is er geen druk om een dossier kloppend te maken als de onkosten kunnen verhaald worden als het een valse melding blijkt te zijn. Controle moet wel gedaan worden bij een officiële melding..betekend helaas ook geen anonieme meldingen meer..

Men spreekt van enorme toegenomen vraag, op gebied van jeugdzorg, ik ben van mening dat er vele valse meldingen en daardoor onterechte UHP en OTS zijn ontstaan, waardoor er geen goed overzicht is tussen echte noodzakelijke hulp en gewoon eerste lijn hulp. De enorme toestroom is werkelijk gestimuleerd door BJZ zelf  en tevens ook door de overheid die dit moet weten dat er niet aan waarheidsvinding gedaan wordt.

Geen BJZ meer en geen RvdK.

Enorme kostenpost verdwijnen hierdoor. Maar de gemeenten moeten natuurlijk wel deskundigen kunnen inzetten. Maar om nu bestuurders van het BJZ in dienst te nemen of teamleiders, gezinsvoogden die  mee gewerkt hebben aan veel kinderleed door valse rapportage en niet actief werken aan terugkeer van kinderen naar huis, die moet je niet terug willen in een team. Het gaat namelijk erom dat ouders met kinderen het vertrouwen terug krijgen in de hulpverlening. Indien men toch overweegt om verschillende mensen mee te nemen dan zou er een nieuwe sollicitatieplicht moeten komen: als referentiekader de dossiers die men onder zich heeft gehad, ga met de betrokkenen praten. Waar mensen tevreden zijn zal men dat ook zeggen. Met betrokkenen praten kan men weer laten doen door mensen uit het oudernetwerk jeugdzorg en raadslid. Deze sollicitatieprocedure is niet anders dan wanneer iemand van baan verwisseld met een referentie..hier zijn de ouders en kinderen een goede referentie. Gemeenten moeten met een schone lei beginnen anders is het echter al gedoemd te mislukken. De basis is, het vertrouwen tussen gezin en hulpverleners te herstellen.  Haal jeugdzorg werkers binnen die niet tegen het huidige beleid konden, zij wilden werken met het gezin en niet tegen het gezin. Werk met ouderbegeleiders en zet deze ook in wanneer een beschermde maatregel van toepassing is. Zij begrijpen planmatig om samen te werken met ouders en doen dit al dagelijks.

Oudernetwerk moet een grote belangrijke adviserende rol spelen in het geheel, ze moeten voor ouders ook toegankelijker zijn, zichtbaarder. Dit kan men doen door bijvoorbeeld, indien er een CJG komt daar ook een kantoor van oudernetwerk te plaatsen of anders bij het gemeentehuis, waar ouders zich kunnen laten informeren maar ook met vragen, klachten kunnen komen. Waar een teveel aan klachten ontstaat kan de gemeenten hier gelijk op anticiperen.

Elke gemeente zou een medewerker(ster) van de Kinderombudsman zou hebben.

Zodat kinderen ook een onafhankelijk aanspreekpunt hebben, dit zou erg belangrijk kunnen zijn voor kinderen vanaf 6 jaar. Tevens kan dit orgaan erop toezien dat binnen elke gemeenten  “de rechten van het kind”niet worden geschonden. Ook de kinderombudsman zou een kantoor kunnen hebben in het complex van CJG of bij het gemeentehuis.

 1 gezin 1 plan

Maak samen met ouders en eventueel met de kinderen een plan van aanpak. Ouders weten vaak zelf heel goed waar de knelpunten zitten. Zorg dat er regelmatig 1 multidisciplinair overleg is waar de planning rondom het gezin en kind(eren) gemaakt worden, indien mogelijk met ouders erbij.  Zorg dat er 1 dossier per gezin wordt aangemaakt en niet tientallen formulieren per kind, per gezin. Dit gaat ten koste van de werkelijke hulp. Laat iedereen ook gewoon zijn werk doen, een evaluatie hiervan kan immers eens in de 6/8 weken per gezin in het multidisciplinair overleg.

Vechtscheidingen

Ook een groot deel van het probleem binnen de jeugdzorg. Leg deze op een aparte stapel, en laat kinderen hierin de regie hebben  ( samen met een vertrouwenspersoon cq hulpverlener van de kinderen). Kinderen moeten hierin een doorslaggevende stem hebben. Laat de hulpverlener met de kinderen praten en luisteren wat zij graag willen. Stel samen met de kinderen een contract op waar de ouders zich aan moeten houden. Ouders zullen samen naar hun kinderen moeten luisteren. Aangezien de ouders er niet uitkomen en niets is zo vernietigend voor een kind als een ouder of ouders hun ongenoegen over elkaar naar de kinderen uitspreken. Het kind komt knel in een enorme loyaliteitsconflict. En ook dat is kindermishandeling!

Kinderen moeten altijd en ten alle tijde de juiste hulp kunnen krijgen, dat is een recht wat een kind heeft. 

Helaas is dit zelfs nu niet zo! Daar waar ouders zich schuldig maken aan kindermishandeling doet het huidige systeem dit ook. Of het nu gaat om kinderen die helemaal geen UHP nodig hadden, dit veroorzaakt enorme trauma”s, separatie angst, depressies en dus meer kans op seksueel misbruik. Deze kinderen komen hierdoor vaak erg beschadigt weer thuis. Adviezen van hulpverleners worden genegeerd.

Aan de andere kant worden kinderen die juist dringend hulp nodig hebben, die de juiste hulp niet krijgen. Zij worden structureel steeds maar weer verplaatst zonder dat zij ook werkelijk hulp aangeboden krijgen. Ook dat is ernstige kindermishandeling. Deze kinderen zijn vaak al zo beschadigt die door deze praktijken geheel de weg kwijt raken. Ook hier worden vaak deskundigen gewoon negeert door gezinsvoogden en hun teamleiders.

In heel veel gevallen worden hulpverleners niet gehoord of worden er woorden omgedraaid. Er wordt alleen maar samengewerkt in het huidige systeem als men mee praat met de diagnose van het huidige BJZ. Dit is zeer zeer schadelijk voor het kind, maar ook worden de hulpverleners in diskrediet gebracht. Dit moet je niet willen.

De gemeenten moeten de samenwerking met hulpverleners stimuleren en hen vooral hun werk laten doen. Dit is in het belang van het kind.

Men kan het niveau van beschaving van een land meten aan de manier waarop dat land met zijn kinderen omgaat. (aangepaste versie van Gandhi)

In alle tijden moet het belang van het Kind centraal staan. Door niet te communiceren met kinderen gaan kinderen zich meer zorgen maken dan gewenst is. Kinderen willen gehoord worden en moeten ook gehoord worden. Er moet niet over hen beslist worden er moet samen met hen beslist worden.

er zijn uitzonderingen natuurlijk waar een kind te klein is of er is sprake van een echte realistische gevaarlijke situatie waarin een crisis opvang noodzakelijk is. Crisis opvang is dus ook bedoeld voor echte aantoonbare crisis! 

Belangrijk is ook dat in een crisissituatie nu enkel het kind uit de situatie geplaatst wordt en de ouders aan hun lot worden overgelaten. Een samenwerking tussen hulp instanties zou hier moeten. Zowel Kind en ouder(s) moeten tegelijkertijd geholpen worden, dit kan namelijk een snelle terugkeer bevorderen.

Gezien de huidige situatie rond Jeugdzorg wat niet functioneert op landelijk en provinciaal niveau, vraag ik me huiverend af  of dit in 2015 wel haalbaar is.

Geef het Kind een stem en geef ze hun zorg terug, samen met de hulpverleners en ouders. En niemand staat boven iemand, alleen het Kind!

Maar dat is natuurlijk maar mijn visie!

Voor mijn puber dochter is het 1D, voor mij was het “Doe maar!

Terwijl mijn puber dochter dweept met haar geweldige BoyBand “One Direction”, en zichzelf een doel heeft gesteld om geld bij elkaar te werken voor een concert in Liverpool. Denk ik terug aan de tijd toen ik haar leeftijd had.

Ik was 12 jaar toen “Doe Maar”echt bekend werd. Al snel waren ze de helden van Nederland. Ik dweepte alleen niet met ze als persoon, maar was een reuze fan van de band. Boven op mijn zolderkamer, galde de muziek van Doe Maar en natuurlijk mijn stem, die dacht goed te kunnen zingen op de teksten van Doe Maar. In werkelijkheid was het waarschijnlijk een oorverdovend geschreeuw, die een tekst probeerde te laten weerklinken.

 Tijdens Pinkpop zag ik Doe Maar voor het eerst in het echt. Ik mocht met de buren mee. Toen ik 13 werd, kreeg ik van die buurvrouw een uitnodiging om naar een echt concert van Doe Maar te gaan. Nou dat werd een ervaring die ik nooit vergeten ben.

Het concert. De buuf en ik hadden geluk, we waren vroeg. Toen de deur van de feesttent open werd gedaan, rende iedereen als een gek naar binnen toe. Plots stond ik vooraan, geweldig dacht ik. Want anders had ik net zo goed thuis bij de tv kunnen blijven. Van het concert zelf heb ik niet zoveel meegekregen. Al voor het concert, bevond ik mezelf tussen een gillende massa. Van achteren werd er enorm naar voren geduwd, met alle kracht plaatste ik mijn armen tussen mijn lijf en de dranghekken.

Erg verbaasd nam ik dit stilletjes in me op. Maar toen Hennie, even om het hoekje de zaal in keek, was het hek van de dam. Achter mij viel een meisje flauw, die vervolgens over mijn hoofd heen werd doorgegeven aan de EHBO, die tussen de dranghekken en het podium geparkeerd stonden. Naast mij vielen meisjes flauw..eigenlijk ging het zo maar door. Met regelmaat van de klok, werd je bedolven onder een straal water van de brandweerslang en emmers water werden over ons gegooid. Ergens in de verte hoorde ik Doe Maar spelen. Ik voelde de plankenvloer op het ritme van de muziek meedeinen. En hoewel ik vooraan stond, leek het boven mijn hoofd wel een afvoer plaats van gillende keukenmeiden – ik was nogal  klein en waarschijnlijk veroorzaakte dat een gat in de menigte als doorgeef luik-

Geheel nat van al dat water vond ik de buuf na afloop terug, en op haar vraag hoe ik het had gevonden, kon ik geheel naar waarheid zeggen: Krankzinnig! Van het concert zelf had ik weinig mee gekregen. Maar ach, ik was er wel bij!

Vanavond is Doe Maar er weer helemaal klaar voor.

Als zelfs de Nobelprijs voor vrede geen waarde meer heeft!

Gisterochtend keek ik snel even op twitter, ik had wat haast en vluchtig gleden mijn ogen langs mijn timeline. Om plotseling te stoppen bij een behoorlijk grappig bericht. De EU heeft de Nobelprijs gekregen voor de Vrede! Ik begon hartstochtelijk te lachen “de grappenmaker” dacht ik nog. Dat is een zeer goede cynische grap, de Nobelprijs voor Vrede, wahahahaha.

Vervolgens keek ik snel verder, tot mijn verbazing waren er meer van dat soort berichten. Toch maar gauw even linken. Verrek, daar stond het met grote letters mij aan te staren. “EU wint de Nobelprijs voor Vrede”.

Mijn lachen maakte plaats voor verontwaardiging. Dit kan toch niet waar zijn? Nee, dit moest een vergissing zijn. De eerste reacties kwamen binnen op Twitter. “Hoera we hebben allemaal gewonnen”. Dit was nog niet eens sarcastisch, ik vermoede dat het dan ook een zeer impulsieve en ondoordachte reactie was. Of was iedereen nu echt de weg kwijt?

Was ik nu de enigste die dit vreselijk vond. Nee gelukkig, al snel kwamen ook de verstandige tweets binnen. Godzijdank, het besef dringt door hoe enorm belachelijk, achterlijk, gewetenloos, vernederend dit is. Misschien hebben ze daar in Noorwegen niet opgelet, maar dit is ongehoord. Schaamteloos!

Vrede? Maar natuurlijk, omdat Duitsland en Frankrijk nu gezamenlijk om de vergadertafel zitten te bekvechten in plaats van in het openbaar. Daar had je een paar jaar geleden die prijs voor kunnen geven. Of bedoelt men dit met Vrede van de afgelopen jaren http://www.fark.com/comments/7378109/79971418#c79971418 of zouden ze dit voor ogen hebben gehad http://www.caat.org.uk/press/press-release.php?url=20110201prs. Nee, het is allemaal heel duidelijk  met dat “Vrede” gedoe. En was er ook niet iets met die Grieken aan de hand, moesten zij niet bezuinigen tot ze kapot zijn? Maar ze moesten wel van het geleende geld, wapens bij Duitsland o.a. kopen!

Samenwerking van landen: Hier moet denk ik een correctie gemaakt worden en had moeten zijn: De samenwerking binnen de EU met de financiële sector en de regeringsleiders. Verder dacht ik toch vernomen te hebben dat landen economisch kapot zijn gemaakt, dat er een verrijking van de EU toppertjes aan de gang is. Dat er volop armoede is, een totale verloedering van de maatschappij binnen de gehele EU aan de gang is. Dat is natuurlijk even over het hoofd gezien.

Wat ons brengt bij de zo mooi gestimuleerde Democratie door de EU. De Democratie in de EU ? Zouden ze niet vernomen hebben dat er dagelijks demonstraties zijn in diverse landen? Nee, natuurlijk niet die worden immers niet uitgezonden op tv. Of bedoelen ze ermee dat een populaire # gewoon eruit gehaald wordt bij twitter. Of zouden ze bedoelen met het stimuleren van de democratie, dat journalisten geen persvrijheid meer hebben. Of dat men razzia’s mag verwachten als men kinderen heeft. Het stimuleren van de democratie betekend natuurlijk ook, wanneer je opkomt voor je rechten, je gewoon rubberen kogels kunt verwachten bij vreedzame demonstraties. Geheel duidelijk die democratie van de EU, die is er namelijk bijna niet meer!

De Nobelprijs als stimulans voor goede leiderschap ten tijde van de crisis….ik zal hier geen woorden aan vuil maken. Als je begrijpt wat ik bedoel! Indien je het niet begrijpt dan stel ik toch voor, om eens snel een afspraak te maken met de huisarts.

De Nobelprijs voor de Vrede had voor mij vaak wel een betekenis. Immers ging het vaak naar personen die toch werkelijk inzet hadden getoond om de vrede te stimuleren. Ik kan werkelijk met geen gezond verstand zien, dat de EU dit verdient heeft.  Ik kan maar 1 ding bedenken, dat dit een verijdelde poging is om de inwoners van de EU vertrouwen te willen geven in de EU. Maar juist dit “gebaar” is een belediging van alle inwoners van de EU en een beloning voor de financiële sector en zijn schoothondjes “Merkel”en haar roedel. Nee, vanaf nu heeft deze Nobelprijs voor mij geen waarde meer.

Tenzij..tenzij de EU de Nobelprijs weigert aan te nemen en hem schenkt aan een 14 jarig meisje, die om haar idealen is neergeschoten.

Welkom op Reallifestormblog

20120729-110521.jpg

De liefde eist nimmer rechten op, zij geeft ze altijd. De liefde lijdt immer, koestert nooit wrok, wreekt zichzelf nooit.

Het leven is niet moeilijk maar wordt moeilijk gemaakt door de mens zelf! Laten we het eens over het bovenstaande citaat hebben..”Liefde” zou iets puurs moeten zijn! Of het nu de liefde is tussen partners of de liefde tussen vrienden, kinderen en dieren!
Helaas lijkt de liefde tegenwoordig een strijd te zijn..wat eigenlijk dan weer geen liefde is!
Welke liefde is eigenlijk nog zo puur?
Enkel de liefde die je kinderen geven en je hond…Is dat normaal? Nee, dat is het niet..maar helaas leven we in een wereld waar de eigen ” ik ” centraal staat en er geen of nauwelijks ruimte is voor nog pure basis gevoelens !
Er zijn natuurlijk wel uitzonderingen, maar zij hebben het zwaar! Want al begrijpen zij het bovenstaande citaat van Gandhi en leven ook zo, zij worden vaak gebruikt en misbruikt!

Want in de naam van de liefde..worden kinderen in elkaar geslagen, worden vrouwen en mannen mishandeld en in naam der ” liefde” worden moorden gepleegd! Maar iedereen weet diep van binnen dat dit geen liefde is maar machtsmisbruik!
Het egoïsme van deze maatschappij veroorzaakt veel geweld! Helaas wordt dat weggewimpeld en vaak de meest sociale mens wordt uiteindelijk de dupe ervan! Die om zijn/haar beurt een grens bereikt en zichzelf harder op gaat stellen..en de cirkel is rond!
Op een bijeenkomst vorige week, waar ik uitlegde dat ik mijn kinderen opvoed met een oog op de wereld om zich heen! Dus als sociaal bewuste kinderen met wel ruimte voor hun eigen ik te ontwikkelen! Hierop kreeg ik de volgende reactie van een vader;

Nee, de wereld buiten is hard en zal ik mijn kinderen leren enkel en alleen voor zichzelf te zorgen anders ben ik bang dat ze het niet overleven, daar in die wereld!

De mens is per definitie een kudde dier, met grote sociale vaardigheden om voor elkaar te zorgen, gaande weg is dit natuurlijk proces omgedraaid en dat maakt de mens eigenlijk alleen maar angstig! Uit deze angst worden kinderen nu gedrild om als eenling die wereld in te gaan, en hiermee maak je de cirkel rond..dit moet ergens doorbroken worden! Want sociaal zijn wordt tegenwoordig gezien als zwakte…Maar juist sociaal zijn is niet een teken van zwakte maar van kracht want dat is namelijk hoe een mens per definitie is! Het egoïsme is een teken van zwakheid..angst om toe toegeven, angst om te verliezen, angst om mens te zijn! En angst is de ergste vijand van de mens!

Wat zouden wij als mens toch een fijner mens zijn voor onze omgeving als we enkel het citaat van Gandhi konden naleven want

Een oog voor een oog maakt de hele wereld blind.